MontażroletwewnętrznychDębica

Stawka wiodąca to 78–110 zł/szt; są to dane szersze niż miejskie, z podanym zasięgiem przy liczbie. W tabeli wyżej stoją obok siebie dwie zupełnie różne rzeczy i od tego trzeba zacząć. Stawka wiodąca dotyczy robocizny montażu jednej rolety materiałowej wolnowiszącej i pochodzi z danych ogólnopolskich — wydawca notuje ją dla całego kraju, bo powieszenie osłony wygląda tak samo wszędzie. Pozycje opatrzone etykietą miejską to natomiast ceny zakupu samych osłon: rolety, żaluzji, plisy, rolety do okna dachowego — każda w wymiarze podanym w opisie pozycji i, jak zaznacza wydawca, bez usługi montażowej. Rachunek za jedno okno składa się więc z dwóch liczb pochodzących z dwóch różnych wierszy: z towaru i z robocizny. Ile wyjdzie przy Twoim oknie, rozstrzyga wymiar i sposób mocowania, bo osłona powstaje na wymiar, a wymiar w tabeli jest wymiarem katalogowym, nie Twoim. Jak czytać taką pozycję w ofercie, opisujemy w poradniku o czytaniu wyceny.

Bo rynek osłon okiennych jest zbudowany odwrotnie niż rynek robót budowlanych, i lepiej powiedzieć to wprost, niż liczyć, że nikt nie spojrzy na etykiety przy liczbach. Na pozostałych stronach tego serwisu lokalna jest robocizna — stawka glazurnika, elektryka czy dekarza różni się między miastami i jest tak notowana — a materiał bywa podawany krajowo. Przy roletach jest na odwrót: wydawcy prowadzą miejskie cenniki osłon na wymiar, czyli towaru, a robociznę montażu podają jedną dla całego kraju, bo nikt w Polsce nie różnicuje jej po adresie. Konsekwencja dla czytelnika jest jedna i ważna: miejska liczba przy rolecie nie jest miejską ceną naszej usługi, tylko ceną przedmiotu w tym mieście. Nie zamieniamy jednej w drugą i nie sklejamy ich w jedną kwotę, bo dopiero wymiar konkretnego okna mówi, ile towaru trzeba kupić.

Często tak i to jest pierwsze pytanie, które zadajemy sami, zanim padnie jakiekolwiek inne. Uchwyt zaciskowy wpina się pod uszczelkę skrzydła i trzyma bez jednego otworu w ramie: wystarcza przy rolecie materiałowej, przy plisie i przy rolecie dzień-noc, czyli przy osłonach lekkich. Kończy się przy żaluzji drewnianej, przy szerokim pakiecie lameli i wszędzie tam, gdzie profil nie ma uszczelki, w którą taki uchwyt wchodzi — a tego nie da się rozstrzygnąć z nazwy profilu, tylko przez przyłożenie uchwytu do konkretnego skrzydła. Jeżeli okno jest jeszcze objęte gwarancją, pamiętaj, że o tym, czy można w nim wiercić, rozstrzyga wystawca gwarancji i jej warunki, a nie ekipa wieszająca osłonę: to pytanie zadaje się przed montażem temu, kto okno sprzedał albo montował. W mieszkaniu wynajmowanym to samo pytanie idzie do właściciela — i dotyczy nie osłony, tylko otworów, które po niej zostaną.

Rozstrzyga to, co osłona ma zrobić, i to, co już stoi w otworze. Na skrzydle: osłona chodzi razem z uchylonym oknem, nie zabiera ani centymetra ściany i nie przeszkadza w otwieraniu, ale przylega tylko do szyby i zostawia szczelinę przy ramie. We wnęce: tkanina zasłania cały otwór i dopiero tutaj da się domknąć boki prowadnicami, za to okna nie otworzysz na oścież bez podniesienia osłony. Na ścianie albo pod nadprożem: jedyna droga przy szerokiej tafli i przy żaluzji pionowej, bo szyna bywa dłuższa od okna, a pakiet lameli musi mieć gdzie odjechać — wymaga jednak podłoża, które to uniesie. Wnęka bywa nierówna, więc mierzy się ją w kilku miejscach i wymiar bierze z najwęższego.

Najpierw wybierz mocowanie, dopiero potem sięgaj po miarkę — to samo okno ma trzy poprawne wymiary i trzy różne zamówienia. Osłonę na skrzydle mierzy się po widocznej szybie, powiększonej o zakład na listwę przyszybową, żeby tkanina zachodziła na ramę. Osłonę we wnęce mierzy się w świetle wnęki, pomniejszonym o luz roboczy z obu stron, a wnękę nierówną sprawdza się w kilku miejscach i bierze wymiar najwęższy. Osłonę na ścianie mierzy się z zakładem na boki i z osobną decyzją, czy tkanina kończy się nad parapetem, czy schodzi przed nim. Pomyłka o centymetry nie jest tu regulacją, tylko nowym zamówieniem: tkaniny nie da się poszerzyć, a skrócenie zmienia proporcję kasety do prowadnic. Czy osłona uszyta na wymiar podlega zwrotowi, rozstrzygają umowa ze sprzedawcą i przepisy o prawach konsumenta — my tego za Ciebie nie przesądzamy, ale warto zapytać, zanim zamówienie pójdzie do produkcji.

Bo zaciemnia nie tkanina, tylko brak drogi dla światła obok niej. Roleta wolnowisząca kończy się kilka centymetrów przed ramą i tą szczeliną, z obu stron, światło wchodzi do pokoju — przy oknie od wschodu widać to o świcie jako dwa jasne pasy. Domykają je prowadnice boczne albo kaseta z prowadnicami, przy żaluzjach tę rolę pełnią żyłki, a przy plisie prowadzenie w listwach. To znaczy, że decyzja o zaciemnieniu nie zapada przy wyborze materiału, tylko przy wyborze mocowania, bo osłona z prowadnicami to inny produkt i inna robota niż sam wałek — prowadnicy nie da się dołożyć do gotowej rolety. Druga droga światła to góra: przy rolecie mocowanej wysoko nad oknem światło wchodzi nad wałkiem, więc kaseta ma tu sens także wtedy, gdy o same boki nie chodzi.

To jest inne zamówienie niż zaciemnienie i myli się je najczęściej. Zwykła roleta rozwiązuje problem tylko wtedy, gdy opuści się ją do końca, czyli razem z prywatnością odbiera całe światło i cały widok. Sensowniejsze są tu dwa rozwiązania. Roleta dzień-noc ma pasy naprzemienne: przesunięte względem siebie zasłaniają linię wzroku z poziomu chodnika, przepuszczając światło wpadające górą. Plisa otwierana od dołu robi to jeszcze prościej: zasłania wyłącznie dolny pas okna, a górę zostawia odsłoniętą — dlatego bywa pierwszym wyborem w oknach wychodzących wprost na ulicę i w łazienkach. Żaluzja pozioma daje trzecią wersję tej samej odpowiedzi: kąt lameli ustawia się tak, żeby widok szedł w górę, a nie w poziom.

Nie powinna i to jest jedna z rzeczy, które sprawdzamy przed zamówieniem, a nie w dniu montażu. Osłona zamocowana na skrzydle potrafi zakryć nawiewnik w ramie albo wejść w drogę pozycji mikrouchyłu, a wtedy odcina drogę, którą do pomieszczenia wchodzi powietrze. W mieszkaniu z wentylacją grawitacyjną, a zwłaszcza tam, gdzie stoi urządzenie gazowe, nie jest to kwestia komfortu, tylko warunek działania całej wentylacji: powietrze musi mieć którędy wejść, żeby miało czym wyjść kratką. Praktyczne wyjście jest zwykle jedno: osłona przenosi się ze skrzydła wyżej, na ścianę albo pod nadproże, i zasłania okno, nie zasłaniając nawiewnika. Klamka rozstrzyga się w tym samym przeglądzie: liczy się nie jej położenie, tylko łuk, jaki zakreśla przy otwieraniu.

Napęd dzieli tę usługę na dwie części i tylko jedna z nich należy do montażu osłony. Sam napęd — nakładany na łańcuszek albo rurowy, wpuszczony w wałek — wchodzi razem z roletą i stoi w cenniku jako osobna pozycja. Punkt zasilania to już robota elektryczna: przewód i gniazdo w nadprożu albo przy ościeżu przygotowuje elektryk w ramach instalacji elektrycznej, a decyzja o nim zapada przed tynkiem i przed zamknięciem zabudowy, nie przy wyborze tkaniny. Alternatywą w gotowym mieszkaniu jest silnik akumulatorowy, który nie potrzebuje kabla — ale ktoś musi go ładować, więc przy oknie, do którego nie ma jak sięgnąć, warto wiedzieć o tym przed zakupem, a nie po. Wpięcie osłon w sterowanie centralne i sceny to jeszcze inny zakres niż sam napęd.

Nie, i to jest jedna z niewielu rzeczy przy oknach, które są proste. Roleta wewnętrzna wisi po stronie pomieszczenia: nie dotyka elewacji, nie przechodzi przez przegrodę, nie zmienia bryły otworu i nie zajmuje części wspólnej — a to właśnie tych trzech rzeczy dotyczą regulaminy porządku domowego, kiedy mówią o zmianach widocznych z zewnątrz i o urządzeniach wystających poza obręb elewacji. Wystarczy zgoda właściciela mieszkania. Inaczej jest przy rolecie zewnętrznej i przy kracie w oknie — tam rozmowa zaczyna się od zarządcy, a nie od pomiaru, i właśnie dlatego roleta zewnętrzna ma osobną stronę. Jeżeli wynajmujesz, pytanie wraca — ale do właściciela lokalu, nie do zarządcy, i dotyczy nie osłony, tylko otworów, które zostaną w ramie.

Bo mimo tej samej nazwy w potocznym języku jest to inna robota, z innym momentem budowy i innym pierwszym krokiem — dlatego ma własną stronę, a nie akapit tutaj. Roleta zewnętrzna nadstawna siada na ramie okna i zmienia bryłę otworu od strony ulicy, adaptacyjna wchodzi na mur przed licem ściany, a podtynkowa musi być przewidziana w nadprożu przed tynkiem i zapada praktycznie razem z zamówieniem okna, a nie po wprowadzeniu się. Z każdej z tych wersji wynika ciąg, którego przy osłonie wewnętrznej nie ma w ani jednym punkcie: zgoda zarządcy, skrzynka jako mostek termiczny, obróbka i uszczelnienie od strony zewnętrznej, praca na wysokości i termin powiązany z wymianą stolarki. Jeżeli szukasz właśnie tego, ta strona nie jest właściwym adresem, ale sąsiednia jest: montaż rolet zewnętrznych ma w tym mieście własną podstronę, a rozmowa zaczyna się tam od zarządcy budynku, bo to on rozstrzyga o tym, co widać z ulicy. Firany, zasłony i karnisze to z kolei osobny fach, do którego nic z powyższego się nie stosuje.

Tak, dopóki mówimy o osłonie mocowanej w ościeżnicy okna połaciowego od strony pomieszczenia — bo to nadal osłona wieszana wewnątrz i tak samo rozstrzyga o niej sposób mocowania. Różnica jest jedna, za to zasadnicza: takiej rolety nie zamawia się z pomiaru miarką, tylko pod symbol konkretnego okna dachowego, odczytany z tabliczki na skrzydle, a lista pasujących rozmiarów jest zamknięta. Dlatego w tabeli wyżej stoi ona jako osobna pozycja zakupowa i jest wyraźnie droższa od osłony do zwykłego okna. Sama wymiana albo osadzenie okna w połaci to inny zakres i inna ekipa — tam rozstrzyga kołnierz uszczelniający i wpięcie w membranę, a nie uchwyt osłony.