ProjektogroduDębica

Stawka wiodąca dla Dębicy to 4 110 zł. W tabeli obok stoją widełki za projekt ogrodu w progach zależnych od metrażu działki — mniejsza działka mieszcząca się w niższym progu kosztuje wyraźnie mniej niż projekt dla dużej posesji. Dodatkowe wizyty i poprawki po zakończeniu projektu bywają rozliczane osobną stawką godzinową.

Koncepcja przekłada wyniki inwentaryzacji — nasłonecznienie, rodzaj i odczyn gruntu, poziom wody gruntowej — na strefowanie: gdzie stanie strefa wypoczynku, gdzie warzywnik potrzebujący pełnego słońca, którędy poprowadzi komunikacja. To etap decyzyjny z wizualizacją, ale bez pełnych wymiarów technicznych — na tym etapie żadna ekipa nie wyceni robót co do złotówki. Projekt techniczny dopiero ustala to, czego nie widać na wizualizacji: warstwy nawierzchni, spadki i odwodnienie, przebieg nawadniania i oświetlenia oraz ich kolizje z przyłączami i strefami ochronnymi rozpoznanymi w inwentaryzacji. Dopiero ten komplet jest podstawą rzetelnej wyceny wykonania.

Nie musisz mieć projektu przed pierwszym kontaktem z ekipą, ale bez projektu technicznego ekipa poda najwyżej widełki, nie cenę za konkretny zakres. Projekt i wykonanie to dwie osobne umowy: projektant dostarcza dokumentację i dobór gatunków, a ekipa wycenia i sadzi na jej podstawie. Im wcześniej dokumentacja jest gotowa, tym mniej kosztownych poprawek już po posadzeniu roślin czy ułożeniu nawierzchni.

To rozróżnienie kompetencji, nie tylko nazwy. Architekt krajobrazu czy projektant ogrodów przygotowuje dokumentację — inwentaryzację, koncepcję, projekt techniczny; ogrodnik-wykonawca realizuje prace fizyczne w terenie na podstawie tej dokumentacji albo bez niej. Tytuł „architekt krajobrazu” nie jest w Polsce zawodem regulowanym w sensie prawnym — nie ma samorządu zawodowego z ustawowymi uprawnieniami, egzaminem państwowym ani wpisem na listę, jaki mają architekci budowlani. Istniejąca regulacja dotyczy wyłącznie nazw tytułów zawodowych nadawanych absolwentom studiów na tym kierunku, nie licencji do wykonywania usługi. To co innego niż tytuł „architekt” w rozumieniu Prawa budowlanego, gdzie architektura jest formalną specjalnością uprawnień budowlanych wymagającą wykształcenia, praktyki i egzaminu przed samorządem zawodowym. Prawo do oferowania projektowania ogrodów wynika ze swobody działalności gospodarczej — dlatego przy wyborze pracowni liczy się portfolio i zakres, nie sam tytuł na wizytówce.

Inwentaryzacja jest punktem wyjścia, od którego zależy każdy kolejny etap: nasłonecznienie działki w cyklu dobowym i sezonowym, rodzaj gruntu, jego odczyn i zagęszczenie — po budowie domu grunt bywa zbity sprzętem budowlanym — poziom wody gruntowej i miejsca, gdzie po deszczu stoi woda, przebieg przyłączy i związanych z nimi stref ochronnych oraz istniejąca zieleń: co zostaje, a co koliduje z planowanym układem. Pominięcie któregokolwiek z tych punktów przenosi ryzyko na etap sadzenia, kiedy poprawka jest już kosztowna.

Roślina w szkółce ma rozmiar transportowy, nie docelowy — krzew, który dziś mieści się przy ścieżce, za kilka lat sięga nad nią koroną, a drzewo posadzone metr od ogrodzenia po latach ma korzenie sięgające fundamentu. Bez projektu decyzję o miejscu podejmuje się na oko, patrząc na roślinę taką, jaka jest w dniu sadzenia, nie taką, jaka będzie w wieku dojrzałym. Najkosztowniejszy wariant tego błędu to kolizja z instalacją: korzenie drzewa posadzonego nad linią nawadniania albo przyłączem z czasem uszkadzają rurę, a usunięcie rozrośniętej rośliny, żeby dostać się do awarii, kosztuje więcej niż różnica między dobrym a złym miejscem posadzenia na starcie.

Tabelę gatunków przypisanych do stref wyznaczonych w koncepcji, dopasowanych do stanowiska ustalonego w inwentaryzacji — nasłonecznienia i rodzaju gruntu, jakie dany gatunek toleruje. Przy każdej pozycji wielkość materiału szkółkarskiego, czyli parametr, w jakim roślina trafia z zamówienia do gruntu, oraz rozstawę — odległość między roślinami, która decyduje, czy nasadzenie zamknie się wizualnie za sezon, czy za pięć lat. To zestawienie, razem z projektem technicznym, jest tym, po czym wykonawca zamawia materiał roślinny i liczy robociznę sadzenia.