
Zdjęcie ilustracyjne · Pixabay
Bloki z wielkiej płyty
Osiedle Lotników · Osiedle Żeromskiego · Osiedle Smoczka
W bloku z wielkiej płyty kłopot sprawia częściej droga do mieszkania niż samo mieszkanie. Pył wynoszony na butach i na wózku osiada na klatce, a worki z resztkami trzeba znieść windą, której gabaryt i dopuszczalne obciążenie potrafią być w starszych budynkach realnym ograniczeniem. Drugą rzeczą są kanały wentylacyjne i kratki: przy pracach pylących zaciągają pył i po sprzątaniu potrafią oddawać go jeszcze tygodniami, więc kratki zdejmuje się i myje osobno. Trzecia to okna: w blokach z tego okresu są już wymienione i mają na profilach resztki pianki oraz taśmy z montażu.
Najbardziej jednorodne osiedle w Mielcu: 11 budynków mieszkalnych, 619 mieszkań o powierzchni 27 592 m² i 1 455 mieszkańców. Wszystkie budynki zbudowano w technologii wielkiej płyty i wszystkie powstały w latach 1975–1976; trzy z nich są wysokie. Zespół obejmuje ulice Kędziora 2–11, Pułaskiego 2–5 oraz budynek przy Kołłątaja 2.
Największe osiedle w Mielcu: 106 budynków mieszkalnych, 3 987 mieszkań o powierzchni 198 682,6 m² i 11 308 mieszkańców. Spółdzielnia podaje system budownictwa wprost — 98 budynków w technologii wielkiej płyty w systemie OWT, 2 w technologii mieszanej wielki blok–cegła i 6 w tradycyjnej; dziewięć budynków jest wysokich. Osiedle budowano w latach 1960–2000: w jednym zespole sąsiadują bloki starsze o czterdzieści lat od tych po drugiej stronie ulicy.


