Gruz po remoncie: PSZOK w Stalowej Woli przyjmie odpady także od firmy, ale za tonę
Punkt Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych przy ul. Centralnego Okręgu Przemysłowego 38 prowadzi Miejski Zakład Komunalny Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. Komunalnej 1. Regulamin mówi wprost, że PSZOK przeznaczony jest do obsługi mieszkańców Gminy Stalowa Wola oraz przedsiębiorców: od osób fizycznych odpady przyjmowane są bezpłatnie, a przedsiębiorca wnosi opłatę według cennika i dostaje kartę przekazania odpadu wystawioną w Bazie Danych o Odpadach. Cennik przewiduje za tonę: 175,00 zł za odpady z betonu i gruz betonowy z rozbiórek i remontów oraz tyle samo za gruz ceglany, 500,00 zł za zmieszane odpady z betonu, gruzu ceglanego i materiałów ceramicznych, 1 000,00 zł za usunięte tynki, tapety i okleiny oraz 3 500,00 zł za czysty styropian z materiałów izolacyjnych. Punkt czynny jest od wtorku do piątku i w soboty w godzinach 8:00–16:00.
→To rzadka sytuacja: koszt wywozu daje się policzyć przed rozpoczęciem prac, bo stawka za tonę jest publiczna. Segregowanie na budowie ma tu wymierną cenę: ten sam gruz kosztuje 175 zł za tonę osobno i 500 zł wrzucony do jednego kontenera razem z ceramiką, a skute tynki 1 000 zł. Przy wycenie pytaj wprost, po której stronie leży wywóz.
Bezpłatne oddanie gruzu dotyczy tylko robót prowadzonych samodzielnie
Regulamin utrzymania czystości i porządku na terenie Gminy Stalowa Wola, przyjęty uchwałą nr VI/89/2024 Rady Miejskiej z 18 października 2024 r., zalicza odpady budowlane i rozbiórkowe z gospodarstw domowych do frakcji zbieranych selektywnie, ale zawęża je do konkretnego przypadku: mają pochodzić „z prowadzenia przez właściciela nieruchomości i we własnym zakresie drobnych robót budowlanych, niewymagających pozwolenia na budowę lub zgłoszenia zamiaru budowy” i mają być dostarczone własnym transportem do PSZOK-ów działających na terenie gminy. Żadnego rocznego limitu wagowego ani objętościowego regulamin przy tym nie ustala.
→Remont prowadzony przez ekipę nie mieści się w tym opisie. Gruz jedzie wtedy kontenerem albo na PSZOK po stawce dla przedsiębiorcy. Różnicę lepiej rozstrzygnąć przy wycenie; przy pierwszym pełnym big-bagu jest już za późno.
Mieszkania w Stalowej Woli są małe, przeciętnie 59,7 m²
Miasto liczy 54 631 mieszkańców i 23 689 mieszkań, czyli 436,3 mieszkania na 1000 mieszkańców. Przeciętne mieszkanie ma 59,7 m² i 3,62 izby. W 2024 roku oddano do użytku 18 mieszkań: 61,1% przeznaczono na sprzedaż lub wynajem, 38,9% na cele indywidualne, przy przeciętnej powierzchni nowego mieszkania 130,7 m². Ponad 96% mieszkań ma centralne ogrzewanie, wodociąg i ustęp spłukiwany, a 92,4% dostęp do sieci gazowej.
→Przy 59,7 m² i 3,62 izby typowe zlecenie w tym mieście to remont mieszkania w bloku. Osiemnaście mieszkań oddanych w ciągu roku oznacza, że odbiorów deweloperskich praktycznie nie ma. Pracujemy w zasobie istniejącym, gdzie pełny zakres widać dopiero po skuciu płytek.
Zabudowa jest warstwowa: 92% budynków wspólnot powstało w latach 1935–1974
Wieloletni program gospodarowania mieszkaniowym zasobem Gminy Stalowa Wola na lata 2022–2026, przyjęty uchwałą nr LV/687/2022, podaje, że w budynkach wspólnot mieszkaniowych 92% obiektów powstało w latach 1935–1974, a spośród 27 budynków będących w stu procentach własnością gminy 26 zbudowano przed 1974 rokiem. Struktura wiekowa gminnych lokali rozkłada się na cztery epoki: 4 lokale w budynkach sprzed 1903 roku, 33 w budynkach z lat 1904–1933, 73 z lat 1934–1953 i 99 z lat 1954–1974; z lat 1975–1995 nie ma w tym zasobie ani jednego lokalu. Cały zasób gminy to 930 lokali mieszkalnych o powierzchni 34 803,74 m² w 178 budynkach, stan na 31 grudnia 2021 r.
→Cztery epoki budowlane w jednym mieście to cztery różne układy instalacji, stropów i ścian, w budynkach oddalonych od siebie o kilkaset metrów. W Stalowej Woli adres mówi o zakresie prac więcej niż metraż. Zgłoszenie z ulicą i numerem od razu zawęża wycenę.
Miasto zbudowane od zera w dwa lata, a Rozwadów starszy od miasta
Stalowa Wola jako ośrodek przemysłowy i mieszkaniowy została ukształtowana w latach 1937–1939; koncepcję urbanistyczną i architektoniczną miasta wznoszonego „na surowym korzeniu” opracowali warszawscy architekci Bronisław Rudziński i Stefania Skibniewska, a zabudowa z tego okresu to dojrzały modernizm z elementami art déco. Prawa miejskie miasto otrzymało 1 kwietnia 1945 roku. W 1973 roku przyłączono do niego Rozwadów — wcześniej odrębne miasto — a w 1977 Charzewice. Dziś miasto dzieli się na 22 osiedla, których nazwy w większości pochodzą od wchłoniętych miejscowości i terenów.
→W Stalowej Woli nie ma jednego „typowego mieszkania”. Przedwojenne osiedle COP-owskie, bloki spółdzielcze z lat 60.–90. i stara zabudowa Rozwadowa to trzy epoki budowlane i trzy tryby formalne: od uzgodnienia z zarządcą po pytanie o wpis do ewidencji zabytków.