Gruz po remoncie: PSZOK w Mielcu przyjmuje 1,1 m³ rocznie, resztę liczy na kilogramy
Punkt Selektywnej Zbiórki Odpadów Komunalnych przy ul. Wolności 171 prowadzi Zakład Utylizacji Odpadów Komunalnych Sp. z o.o. Czynny jest od poniedziałku do piątku w godzinach 7:00–18:00 i w soboty 8:00–14:00. Regulamin obowiązujący od 15 kwietnia 2024 r. przyjmuje odpady budowlane i rozbiórkowe z gospodarstw domowych „w maksymalnej ilości odpowiadającej pojemności 1 pojemnika 1100 l (1,1 m3/rok) w ciągu roku z jednego gospodarstwa domowego”, a limit ten obejmuje wszystkie odpady budowlane liczone razem, z papą, styropianem i wełną mineralną włącznie. Za każdy dodatkowy metr sześcienny obowiązuje cennik za kilogram: 1,80 zł za odpady betonowe i gruz betonowy z rozbiórek i remontów, 2,40 zł za materiały konstrukcyjne zawierające gips i 2,65 zł za zmieszane odpady z budowy, remontów i demontażu. Odpady trzeba dostarczyć posegregowane co najmniej na drewno, metale, szkło, tworzywa sztuczne, gips i odpady mineralne, a fakturę wystawia się na podstawie kwitu wagowego, z płatnością gotówką przy przekazaniu. Regulamin dopuszcza też odbiór odpadów budowlanych od innych wytwórców niż mieszkańcy Mielca i Gminy Mielec, za odpłatnością.
→Roczny limit 1,1 m³ na gospodarstwo domowe wyczerpuje zwykle jedna łazienka, a powyżej niego płaci się od kilograma, nie od kontenera. Do tego regulamin wymaga okazania dowodu i oświadczenia, że odpady nie pochodzą z działalności gospodarczej — remont prowadzony przez ekipę tego warunku nie spełnia. Gruz z remontu jedzie więc kontenerem, a PSZOK zostaje na resztki po pracach robionych własnym staraniem. Przy wycenie pytaj o pozycję „wywóz”: bywa w robociźnie, bywa osobno.
Wielka płyta w Mielcu ma nazwę systemu: OWT
W przeciwieństwie do wielu miast tej wielkości mielecka spółdzielnia nazywa technologię swoich budynków wprost. Na osiedlu Lotników 98 budynków mieszkalnych wykonano „w technologii wielka płyta system OWT”, 2 w technologii mieszanej wielki blok–cegła, a 6 w tradycyjnej. Na osiedlu Szafera budynki powstały „technologią mieszaną — OWT-67 i metodą tradycyjną”. Na osiedlu Żeromskiego wszystkie budynki zbudowano w technologii wielkiej płyty, na Smoczce większość, a na Kopernika spółdzielnia wymienia trzy technologie naraz: tradycyjną, SBM i wielką płytę.
→To rzadka sytuacja: przed pierwszymi oględzinami wiadomo, czego się spodziewać po ścianach. W budynkach z wielkiej płyty rozstaw prefabrykatów wyznacza, gdzie może stanąć nowa ścianka i którędy da się poprowadzić instalację, a każda ingerencja w element konstrukcyjny wymaga uzgodnienia z administracją osiedla. Na Kopernika sama nazwa osiedla niczego jednak nie przesądza: technologia zmienia się tam budynek po budynku.
Mieszkania w Mielcu są małe, przeciętnie 70,2 m², a rocznie przybywa ich 147
Miasto liczy 56 719 mieszkańców i 23 308 mieszkań, czyli 412,4 mieszkania na 1000 mieszkańców. Przeciętne mieszkanie ma 70,2 m² i 3,85 izby, przy 2,42 osoby na mieszkanie. W 2024 roku oddano do użytku 147 mieszkań: 55,8% przeznaczono na sprzedaż lub wynajem, 44,2% na cele indywidualne, a przeciętna powierzchnia nowego lokalu wyniosła 115,7 m². Do wodociągu podłączonych jest 97,92% mieszkań, 94,89% korzysta z centralnego ogrzewania, a 92,61% z gazu sieciowego.
→Sto czterdzieści siedem mieszkań rocznie, w większości na sprzedaż lub wynajem, to jedyny w całym zasięgu dojazdu realny strumień odbiorów deweloperskich, czyli wykończeń od stanu surowego. Reszta zleceń dotyczy zasobu z lat 60.–90., gdzie pełny zakres wychodzi dopiero po skuciu płytek. Wycena i ryzyko niespodzianek są w obu przypadkach inne.
Wiek budynku da się w Mielcu odczytać z nazwy osiedla
Mielecka Spółdzielnia Mieszkaniowa działa od 3 września 1958 roku i we własnym rysie historycznym opisuje, że rosła razem z miastem, współpracując z Wytwórnią Sprzętu Komunikacyjnego „DELTA” w Mielcu w zakresie zaspokajania potrzeb mieszkaniowych pracowników. W latach 60. powstało Osiedle im. M. Kopernika; lata 70. to budowa Osiedla Żeromskiego i Krasickiego, dziś noszącego nazwę Lotników. W 1976 roku, po likwidacji spółdzielni „ROZWÓJ”, spółdzielnia przejęła 4 budynki na terenie Starego Miasta, a w 1977 roku rozpoczęła budowę domków jednorodzinnych. Osiedle Szafera powstało w latach 1984–1990, Smoczka w latach 1988–1991.
→Kolejne dekady zakładu odłożyły się w mieście jako kolejne osiedla, a każda warstwa ma inne instalacje, inne stropy i inny stan pionów. Nazwa osiedla i ulica mówią o zakresie prac więcej niż metraż. O nie pytamy w pierwszej kolejności.
Kontener na ulicy: wniosek do Prezydenta Miasta, a przy drodze powiatowej do PZD
Zajęcie pasa drogowego dróg gminnych wymaga zezwolenia Prezydenta Miasta Mielca; wniosek składa się w Urzędzie Miejskim przy ul. Żeromskiego 26. Formularz opublikowany przez urząd wymaga wskazania decyzji zezwalającej na lokalizację, dokładnego określenia robót, numeru działki, a także rodzaju i powierzchni zajętych elementów pasa: osobno jezdni, z zaznaczeniem, czy zajęte jest do 50%, powyżej 50%, czy dochodzi do całkowitego zamknięcia, i osobno chodnika, pobocza, placu, ścieżki rowerowej lub ciągu pieszo-jezdnego. Do wniosku dołącza się plan sytuacyjny w skali 1:1000 lub 1:500 z wymiarami planowanej powierzchni zajęcia oraz zatwierdzony projekt organizacji ruchu, jeżeli zajęcie wpływa na ruch drogowy. Po zakończeniu robót zarządca dokonuje komisyjnego odbioru zajmowanego odcinka. Drogami powiatowymi zarządza natomiast Powiatowy Zarząd Dróg w Mielcu, ul. Korczaka 6a, z osobnym rachunkiem bankowym na opłaty za zajęcie pasa drogowego.
→Podstawienie kontenera na chodniku pod blokiem to postępowanie administracyjne, które trzeba uruchomić przed rozpoczęciem prac, a nie telefonem w dniu wywozu. O tym, do kogo idzie wniosek, decyduje kategoria drogi pod adresem — przy drodze powiatowej urząd jest inny niż przy gminnej, łącznie z numerem konta. Część dróg wewnętrznych na osiedlach spółdzielczych stoi poza obiema kategoriami; tam o zgodę pyta się administrację osiedla.
Kontener albo rusztowanie na chodniku w Mielcu: 5 zł za metr kwadratowy na dobę
Wysokość opłat za zajęcie 1 m² pasa drogowego dróg, których zarządcą jest Prezydent Miasta Mielca, ustala uchwała nr XVII/175/2020 Rady Miejskiej w Mielcu z 29 stycznia 2020 r., ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Podkarpackiego pod poz. 724. Za każdy dzień zajęcia przy prowadzeniu robót w pasie drogowym i przy zajęciu na prawach wyłączności stawki wynoszą: jezdnia do 50% szerokości po 5,00 zł, jezdnia powyżej 50% do 100% szerokości po 10,00 zł, chodnik, ścieżka rowerowa, parking i zatoka postojowa po 5,00 zł, pozostałe elementy pasa, czyli zieleń, rów i pobocze po 2,00 zł. Za każdy dzień zajęcia 1 m² pasa przez rzut poziomy obiektu budowlanego niezwiązanego z drogą płaci się 5,00 zł. Uchwała uchyliła poprzednią z 2005 roku; zmiana z 9 czerwca 2020 r. (uchwała nr XXII/218/2020) dodała wyłącznie preferencyjną stawkę dla ogródków gastronomicznych.
→Kontener i rusztowanie na chodniku kosztują w Mielcu tyle samo co zajęcie połowy jezdni: 5 zł za m² na dobę. Przy remoncie elewacji albo dachu w zwartej zabudowie o wysokości rachunku decyduje więc liczba dni. Stawki dotyczą wyłącznie dróg, których zarządcą jest Prezydent Miasta; przy adresie przy drodze powiatowej właściwy jest Powiatowy Zarząd Dróg z własnym cennikiem i osobnym kontem.